Showing 223 results

Η Αγροτική Τράπεζα Ελλάδος ιδρύθηκε το 1929 (Ν. 4332 16.8.1929, ΦΕΚ 283/ τεύχος Α) ως αυτόνομος τραπεζιτικός οργανισμός κοινωφελούς χαρακτήρα με σκοπό την άσκηση της Αγροτικής πίστης σε όλες τις μορφές, την ενίσχυση των συνεταιριστικών οργανώσεων και τη βελτίωση των όρων της διεξαγωγής των γεωργικών εργασιών και συναφών συναλλαγών.
Για την ίδρυση της ΑΤΕ χρησιμοποιήθηκαν κεφάλαια της Εθνικής Τράπεζας και 5 Τραπεζών που λειτουργούσαν μέχρι τότε και συγχωνεύτηκαν με την ΑΤΕ το 1929. Πρόκειται για τις Τράπεζες Μακεδονίας, Θράκης, Ηπείρου, νήσων Αιγαίου, Κοινωφελούς Ταμείου Κρήτης που προϋπήρχαν από τουρκοκρατίας και συνέχιζαν να λειτουργούν και μετά την απελευθέρωση των περιοχών εγκατάστασής τους.
Βάσει καταστατικού ειδικότεροι σκοποί της ΑΤΕ ήταν οι παρακάτω:

Χορήγηση δανείων σε γεωργούς, κτηνοτρόφους, αλιείς, γεωργικούς συνεταιρισμούς και σε νομικά και φυσικά πρόσωπα γεωργικών επιχειρήσεων, καθώς και για την εκτέλεση έργων κοινής ωφελείας
Η προμήθεια και διάθεση στους παραπάνω εργαλείων, μηχανημάτων, λιπασμάτων, γεωργικών φαρμάκων κλπ.
Η διευκόλυνση των παραπάνω σε θέματα συγκέντρωσης, αποθήκευσης, επεξεργασίας και πώλησης των προϊόντων στην αγορά (εσωτερικού- εξωτερικού)
Η διάδοση των τελειότερων μεθόδων καλλιέργειας, κτηνοτροφίας και αλιείας, με παράλληλη τόνωση της αποταμίευσης καθώς και η οργάνωση διοίκησης υπηρεσιών ή οργανισμών αγροτικής ασφάλειας ή αντασφάλειας προϊόντων, καλλιεργειών, ζώων, μέσων, οικημάτων και εγκαταστάσεων.
Η συστηματοποίηση της εμπορίας των γεωργικών προϊόντων.
Η τόνωση του συνεργατικού πνεύματος με προπαγάνδα και διαπαιδαγώγηση των αγροτικών κοινωνιών καθώς και η εποπτεία των γεωργικών συνεταιρισμών
Η ενίσχυση οικοτεχνιών στις καθαρά γεωργικές οικογένειες για επικερδή απασχόληση στις νεκρές γεωργικές περιόδους.
Η προστασία της αλιείας, και των δασικών επιχειρήσεων με παροχές δανείων ή πιστώσεων
Το 1991 η ΑΤΕ μετατράπηκε σε Ανώνυμη Εταιρεία και λειτούργησε ως τράπεζα πολλαπλών δραστηριοτήτων μέχρι το 2012 που απορροφήθηκε από την Τράπεζα Πειραιώς.

Ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης γεννήθηκε στις 4 Μαρτίου 1851 στη Σκιάθο. Ήταν γιος του ιερέα Αδαμαντίου Εμμανουήλ και της Γκιουλώς (Αγγελικής Μωραΐτη). Ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στη Σκιάθο, στη Σκόπελο, στη Χαλκίδα, στον Πειραιά και στην Αθήνα, όπου φοίτησε στο Βαρβάκειο Λύκειο. Παρακολούθησε επίσης μαθήματα στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών χωρίς να ολοκληρώσει τις σπουδές του.

Το πρώτο του μυθιστόρημα, «Η Μετανάστις», δημοσιεύθηκε το 1879-1880 στην εφημερίδα Νεολόγος Κωνσταντινουπόλεως. Ακολούθησαν τα μυθιστορήματα «Οι έμποροι των εθνών», «Η Γυφτοπούλα» και «Χρήστος Μηλιώνης», καθώς και πλήθος διηγημάτων σε εφημερίδες και περιοδικά. Παράλληλα εργάστηκε ως μεταφραστής και μετέφρασε έργα ιστορικού και λογοτεχνικού περιεχομένου. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της νεοελληνικής λογοτεχνίας.

Από το 1908 εγκαταστάθηκε μόνιμα στη Σκιάθο, όπου πέθανε στις 3 Ιανουαρίου 1911.

Το Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης ιδρύθηκε το 1925 με τον Νόμο 3341/14-6-1925, με πρωτοβουλία της κυβέρνησης του Αλέξανδρου Παπαναστασίου. Ο ιδρυτικός νόμος ψηφίστηκε στις 5 Ιουνίου 1925 και δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως στις 22 Ιουνίου 1925.

Το Πανεπιστήμιο άρχισε να λειτουργεί το 1926 με πρώτη τη Φιλοσοφική Σχολή. Πρώτος πρόεδρος ήταν ο Γεώργιος Χατζηδάκις και δεύτερος ο Χρίστος Τσούντας. Σταδιακά ιδρύθηκαν και αναπτύχθηκαν νέες σχολές και τμήματα.

Το 1954 το Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης μετονομάστηκε σε Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, προς τιμήν του αρχαίου Έλληνα φιλοσόφου Αριστοτέλη. Το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης αποτελεί σημαντικό ελληνικό ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα με δραστηριότητα στην εκπαίδευση, την έρευνα και την κοινωνική και πολιτιστική ζωή της Θεσσαλονίκης και της Ελλάδας.

Ο Ελευθέριος Βενιζέλος γεννήθηκε στις 23 Αυγούστου ου 1864 στις Μουρνιές Χανίων και ήταν το πέμπτο παιδί του εμπόρου Κυριάκου Βενιζέλου και της Στυλιανής Πλουμιδάκη. Η οικογένειά του αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Κρήτη το 1866, επειδή είχε αναμιχθεί στην επανάσταση εναντίον των Τούρκων. Έτσι, ο μικρός Ελευθέριος αναγκάστηκε να μάθει τα πρώτα του γράμματα στη Σύρο, όπου κατέφυγε η οικογένειά του. Τις γυμνασιακές του σπουδές τελείωσε στην Αθήνα και στα Χανιά, όπου επέστρεψε μετά την επανάσταση. Ο πατέρας του ήθελε να τον κάνει έμπορο, αλλά το νεαρό παιδί ήθελε να διευρύνει τους ορίζοντές του και προτίμησε να σπουδάσει νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.Η πολιτική μεταβολή στην Ελλάδα, συνεπεία του στρατιωτικού κινήματος στο Γουδί (15 Αυγούστου 1909), τον φέρνει στην Αθήνα με πρόσκληση του «Στρατιωτικού Συνδέσμου». Ο κρητικός πολιτικός έγινε δεκτός με μεγάλο ενθουσιασμό από τον αθηναϊκό λαό και στις βουλευτικές εκλογές της 28ης Νοεμβρίου 1910, ως αρχηγός του νεοϊδρυθέντος Κόμματος των Φιλελευθέρων, επικράτησε με ευκολία, αφού η παλαιά πολιτική τάξη δήλωσε αποχή από την εκλογική διαδικασία. Αμέσως, ο Βενιζέλος έθεσε σε εφαρμογή ένα ευρύ πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων σε όλους τους τομείς, που όμοιό του δεν είχε δει η χώρα στα ογδόντα χρόνια του ελεύθερου βίου της. Η εκσυγχρονιστική πολιτική βούληση του αποτυπώθηκε στο Σύνταγμα του 1911.Με την αναδιοργάνωση του στρατού που έκανε με αρχιστράτηγο τον διάδοχο Κωνσταντίνο και τη σύναψη της Βαλκανικής Συμμαχίας κέρδισε τους απελευθερωτικούς πολέμους του 1912-1913 κατά των Τούρκων (Α’ Βαλκανικός Πόλεμος) και των Βουλγάρων (Β’ Βαλκανικός Πόλεμος). Νωρίτερα, ο λαός επικροτώντας τις επιλογές του, του έχει χαρίσει μία ακόμα εκλογική νίκη στις 11 Μαρτίου 1912.Ο Βενιζέλος παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία δύο φορές μέσα στο 1915 και αφού είχε κερδίσει πανηγυρικά της εκλογές της 31ης Μαΐου. Η διαμάχη των δύο ανδρών κορυφώθηκε τον Νοέμβριο του 1916 με την εκθρόνιση του Κωνσταντίνου και την ανάληψη εκ νέου της πρωθυπουργίας από τον Ελευθέριο Βενιζέλο, που οδήγησε στην έξοδο της Ελλάδας στον πόλεμο στο πλευρό της Αντάντ.Ο Ελευθέριος Βενιζέλος άφησε την τελευταία του πνοή στο Παρίσι στις 18 Μαρτίου 1936.

Η οικογένεια του Στέφανου και της Ελίζας Δραγούμη αποτελεί σημαντική ελληνική οικογένεια με παρουσία και δραστηριότητα κατά τον 19ο και τον 20ό αιώνα. Ο Στέφανος Δραγούμης συνδέθηκε με την πολιτική και δημόσια ζωή της Ελλάδας, ενώ τα μέλη της οικογένειας δραστηριοποιήθηκαν σε διαφορετικούς τομείς της κοινωνικής, πολιτικής, πνευματικής και πολιτιστικής ζωής.

Ο Στέφανος και η Ελίζα Δραγούμη απέκτησαν πολυμελή οικογένεια. Μεταξύ των παιδιών τους περιλαμβάνονται η Ναταλία Μελά, ο Νίκος Δραγούμης, η Έφη Καλλέργη, η Χαρίκλεια Κοκκώνη, η Αλεξάνδρα Ξύδη-Κριεζή, η Ζωή Palencia, η Μαρίκα Καζούλη και ο Αλέξανδρος Δραγούμης. Η οικογενειακή αρχειακή τεκμηρίωση περιλαμβάνει επίσης υλικό για μέλη της ευρύτερης οικογένειας Δραγούμη.

Η οικογένεια συνδέεται επίσης μέσω της Ελίζας Δραγούμη με την οικογένεια Κοντογιαννάκη. Η αρχειακή συλλογή της οικογένειας περιλαμβάνει αλληλογραφία, φωτογραφίες και σημειώματα που τεκμηριώνουν τη ζωή και τις σχέσεις των μελών της.

Η οικογένεια Λεβίδη ήταν παλιά βυζαντινή οικογένεια ευγενών στρατιωτικών και πολιτικών με καταγωγή από την Κωνσταντινούπολη. Κατά τον 17ο και 19ο αιώνα πολλά μέλη της ιστορικής αυτής οικογένειας ανήλθαν σε υψηλές θέσεις του Πατριαρχείου και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και παρείχαν μεγάλες υπηρεσίες στο υπόδουλο ελληνικό γένος. Μετά τις σφαγές της Κωνσταντινούπολης το 1821, μέλη της οικογένειας κατέφυγαν στις παραδουνάβιες ηγεμονίες, στη Βλαχία στη Μολδαβία και στη Ρωσία και διακρίθηκαν κατά την διάρκεια του Αγώνα της Ανεξαρτησίας αλλά και μετά την απελευθέρωση των Ελλήνων.

Μετά την ανεξαρτησία της Ελλάδας τα μέλη της οικογένειας Λεβίδη διέπρεψαν στην πολιτική ενώ αρκετοί ακολούθησαν στρατιωτική και διπλωματική σταδιοδρομία. Γνωστός είναι και ο Λόφος Λεβίδη, στην Παλλήνη Αττικής ιδιοκτησία της οικογένειας Λεβίδη μετά τις αρχές του 20ου αιώνα.