Η οικογένεια Μπενάκη είναι οικογένεια ευεργετών με καταγωγή από τη Χίο. Μετά τις αναταραχές του 19ου αιώνα πολλά μέλη της εγκαταστάθηκαν στην Αίγυπτο, κυρίως στην Αλεξάνδρεια και στα μέσα του 19ου αιώνα δραστηριοποιήθηκαν με επιτυχία στο εμπόριο βαμβακιού και απέκτησαν οικονομική επιφάνεια. Σημαντικό μέλος της οικογένειας ήταν ο Εμμανουήλ Μπενάκης 1843–1929, επιχειρηματίας και πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε δήμαρχος Αθηναίων 1914–1916 και ανέπτυξε στενή πολιτική και προσωπική σχέση με τον Ελευθέριος Βενιζέλος. Μέλη της οικογένειας διακρίθηκαν για τη φιλανθρωπική και πολιτιστική τους δράση στην Ελλάδα. Ιδιαίτερα γνωστός είναι ο Αντώνης Μπενάκης 1873–1954, γιος του Εμμανουήλ, ο οποίος ίδρυσε το Μουσείο Μπενάκη το 1930, συμβάλλοντας σημαντικά στη διατήρηση και προβολή της ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς.
Η σχολική μονάδα ιδρύθηκε για να καλύψει τις εκπαιδευτικές ανάγκες της περιοχής και λειτουργεί συνεχώς στο πλαίσιο του δημόσιου εκπαιδευτικού συστήματος. Με την πάροδο των χρόνων έχει αναπτύξει τις υποδομές και τις υπηρεσίες της, εξυπηρετώντας μαθητές της τοπικής κοινότητας
Η οικογένεια Γεωργίου έχει παρουσία στη Λευκωσία για πολλές γενιές και αποτελεί μέρος της τοπικής κοινωνίας
Η Βιβλιοθήκη ιδρύθηκε από τον Ιωάννη Καποδίστρια το 1829, λίγο μετά την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους, με στόχο τη συγκέντρωση και διαφύλαξη της ελληνικής γραπτής κληρονομιάς. Αρχικά στεγάστηκε στο Ορφανοτροφείο της Αίγινας, όπου λειτουργούσε με περιορισμένες υποδομές. Το 1834 μεταφέρθηκε στην Αθήνα και τελικά βρήκε μόνιμη στέγη στο Βαλλιάνειο Μέγαρο στην οδό Πανεπιστημίου. Σταδιακά, η βιβλιοθήκη συγκέντρωσε συλλογές από βιβλία, χειρόγραφα, χάρτες, περιοδικά και σπάνιες εκδόσεις, λειτουργώντας ως κεντρικός θεματοφύλακας της γνώσης και της έρευνας στην Ελλάδα. Το κτίριο της Πανεπιστημίου λειτούργησε για πολλές δεκαετίες, μέχρι που η ανάγκη για μεγαλύτερους και σύγχρονους χώρους οδήγησε στη μεταφορά της στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος στο Φάληρο, σε ένα νέο υπερσύγχρονο κτίριο που συνδυάζει παραδοσιακή βιβλιοθήκη με ψηφιακές υποδομές. Η Εθνική Βιβλιοθήκη αποτελεί σήμερα έναν θεσμό που συλλέγει, οργανώνει και διασφαλίζει την πρόσβαση στη γνώση, παρέχοντας υπηρεσίες σε ερευνητές, ακαδημαϊκούς και το κοινό.
Η καταγωγή των Καποδίστρια είναι από το ακρωτήριο Ίστρια της Αδριατικής (Capo d'Istria) ενώ κατ' άλλους από τη Βενετία. Εγκαταστάθηκαν στην Κέρκυρα το 1375 και εγγράφηκαν στην Χρυσή Βίβλο της Κέρκυρας το 1477. Όλοι οι απόγονοι του Νικολάου και του Αντωνίου Καποδίστρια είχαν το δικαίωμα να φέρουν τον τίτλο του κόμη, που τους είχε απονείμει ο Κάρολος Εμμανουήλ Β΄, δούκας της Σαβοΐας και βασιλιάς της Κύπρου, το 1689. Η αναγνώριση του τίτλου από την Δημοκρατία της Βενετίας πραγματοποιήθηκε μόλις την 1η Ιουλίου 1796. Ο Κάρολος Εμμανουήλ Β΄ είχε πεθάνει ήδη από το 1675, γεγονός που καθιστά αδύνατο να παραχώρησε τίτλο ευγενείας στους Καποδίστρια το 1689, δεκατέσσερα χρόνια δηλαδή μετά τον θάνατό του. Το λάθος αυτό δεν έγινε αντιληπτό από κανέναν μέχρι το 1968, οπότε και το επισήμανε ο Ricaldone. Έρευνες στα ιστορικά αρχεία του οίκου της Σαβοΐας δεν κατέστησαν δυνατή την εύρεση κάποιου στοιχείου σχετικά με την παραχώρηση τίτλου ευγενίας στους Καποδίστρια. Πιθανόν είναι είτε να πρόκειται για λάθος στο έγγραφο είτε ο τίτλος να μην παραχωρήθηκε ποτέ.
Κατά τον 15ο αιώνα απέκτησαν τεράστιες εκτάσεις στο νησί και σταδιακά η οικογένεια διακρίθηκε σε τρείς κλάδους: των Σούφη, της κοντράδας των Μουράγιων και του Αγίου Δημητρίου. Από αυτής των Μουράγιων προήλθαν οι περισσότεροι πολιτικοί που φέρουν το επώνυμο Καποδίστριας ενώ από των Σούφη ο Λορέντζος Μαβίλης. Τα μέλη της οικογένειας συνδέθηκαν με επιγαμίες με σημαντικές οικογένειες του νησιού όπως η Οικογένεια Βλασοπούλου, η Οικογένεια Γονέμη, η Οικογένεια Βασιλάκη και άλλες.
Η οικογένεια είναι ιρλανδικής καταγωγής και το πρώτο μέλος της που εγκαταστάθηκε στη Μασσαχουσέτη των ΗΠΑ ήταν ο Πάτρικ Κένεντι το 1848. Ο γιος του, Πάτρικ Τζόσεφ Κένεντι, ήταν ο ουσιαστικός γενάρχης της πολιτικής δυναστείας, ο οποίος εντάχθηκε στο κόμμα των Δημοκρατικών και εξελέγη αντιπρόσωπος της βουλής της Μασσαχουσέτης και γερουσιαστής Μασσαχουσέτης.Ο Τζόσεφ Κένεντι, γιος του Πάτρικ, έθεσε τις βάσεις για την πολιτική άνοδο της οικογένειας. Τις πολιτικές φιλοδοξίες που δεν κατάφερε να εκπληρώσει τις μετέδωσε στα παιδιά του. Από τα παιδιά του ο Τζον Κένεντι εκλέχτηκε πρόεδρος των ΗΠΑ, ο Τεντ Κένεντι είναι γερουσιαστής και ο Ρόμπερτ Κένεντι ήταν υποψήφιος πρόεδρος των ΗΠΑ. Σχεδόν όλοι οι Κένεντι φοιτούν παραδοσιακά στο πανεπιστήμιο του Χάρβαντ.
Η Ορχήστρα των Χρωμάτων ιδρύθηκε το 1989 από τον Μάνο Χατζιδάκι. Ο Μάνος Χατζιδάκις την ίδρυσε οραματιζόμενος ένα επίλεκτο μουσικό σύνολο, το οποίο θα παρουσίαζε πρωτότυπα προγράμματα. Η πρώτη συναυλία δόθηκε στις 23 Νοεμβρίου του 1989 στο θέατρο "Παλλάς".
Το 1994 η Ορχήστρα επανιδρύθηκε ως ορχήστρα επιχορηγούμενη από το Υπουργείο Πολιτισμού. Ο Θάνος Μικρούτσικος, ως Υπουργός Πολιτισμού τότε, τήρησε την υπόσχεση που είχε δώσει στον ιδρυτή της Ορχήστρας και εξασφάλισε την επιβίωσή της, με τη βοήθεια του κράτους αυτή τη φορά. Έτσι, στις 27 Δεκεμβρίου 1994, ιδρύθηκε νέος φορέας ιδιωτικού δικαίου, επιδοτούμενος από το ΥΠ.ΠΟ., διατηρώντας την επωνυμία «ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΤΩΝ ΧΡΩΜΑΤΩΝ». Πρόεδρος του νέου φορέα ορίστηκε ο Γιώργος Στεφανάκης και Καλλιτεχνικός Διευθυντής ο Γιώργος Κουρουπός. Τη θέση του Μόνιμου Διευθυντή Ορχήστρας ανέλαβε ο Μίλτος Λογιάδης και τη Διεύθυνση Διοικητικού και Παραγωγής η Βίκυ Γαλάτου.
Η αντίστροφη μέτρηση για το κλείσιμο της ορχήστρας ξεκίνησε το 2009, λόγω οικονομικών προβλημάτων. Στις 6 Ιουνίου 2011 παραιτήθηκε ο μαέστρος της ορχήστρας Μίλτος Λογιάδης.
Η Εθνική Χρηματιστική Τράπεζα (1828 - 1834) ιδρύθηκε με ψήφισμα της 2/2/1828 περί «Συστάσεως της Εθνικής Χρηματιστικής Τραπέζης» του κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια και ήταν το πρώτο χρηματοπιστωτικό ίδρυμα του νεοσύστατου Ελληνικού Κράτους, της Ελληνικής Πολιτείας. Η Εθνική Χρηματιστική Τράπεζα ήταν ένας από τους μηχανισμούς που έστησε ο Καποδίστριας για τα οικονομικά της Ελλάδας, μαζί με το Εθνικό Νομισματοκοπείο και την καθιέρωση του φοίνικα ως εθνικού νομίσματος για την αντικατάσταση των Τουρκικών γροσίων. Η ίδρυση της Τράπεζας έγινε με διάταγμα του Καποδίστρια στην Αίγινα στις 2 Φεβρουαρίου 1828, από τον πρώτο διοικητή της Γεώργιο Σταύρου, έμπειρου στα οικονομικά, Φιλικού, γνωστού του Καποδίστρια από την περίοδο της προπαρασκευής της επανάστασης και πληρεξουσίου σε εθνοσυνελεύσεις με τη συνδρομή του Εϋνάρδου Ελβετού τραπεζίτη και σημαντικού φιλέλληνα.
Τα κεφάλαια στην τράπεζας συνεισέφεραν ο Εϋνάρδος, ο Λουδοβίκος της Βαυαρίας, ακόμη και ο ίδιος ο Καποδίστριας. Ως επιτόκιο ορίστηκε 8% με σκοπό την προσέλκυση κεφαλαίων για καταθέσεις. Λόγω των σημαντικότατων χρηματικών αναγκών της Ελλάδας, τα κεφάλαια της Τράπεζας καταναλώθηκαν από το κράτος με αποτέλεσμα να χάσουν οι μέτοχοί της. Η τράπεζα φαίνεται να αφέθηκε να πέσει σε υπολειτουργία το 1834. Μέχρι σήμερα καμία απόφαση ή ΦΕΚ της Αντιβασιλείας για την κατάργησή της δεν έχει αναφερθεί. Η Εθνική Χρηματιστική Τράπεζα ήταν ο πρόδρομος της Εθνικής Τράπεζας το 1841 που ιδρύθηκε και πάλι από τον Γεώργιο Σταύρου με τη συνδρομή του Εϋνάρδου, επτά χρόνια αργότερα από τη διάλυση της πρώτης.