Το Τμήμα Ιστορίας-Αρχαιολογίας του Α.Π.Θ. ιδρύθηκε το 1926 μέσα στο πλαίσιο της ενιαίας Φιλοσοφικής Σχολής. Η αρχική διαίρεση της Φιλοσοφικής σε Φιλολογικό και Ιστορικό-Αρχαιολογικό, τροποποιήθηκε το 1963 σε τέσσερα τμήματα: Κλασικών Σπουδών, Μέσων και Νεοελληνικών Σπουδών, Φιλοσοφικών Σπουδών και Αρχαιολογικών Σπουδών και το 1971 σε επτά: Κλασικών Σπουδών, Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών, Ιστορικών Σπουδών, Αρχαιολογίας και Τέχνης, Φιλοσοφικών Σπουδών, Ψυχολογίας-Παιδαγωγικής και Γλωσσολογίας. Το πρόγραμμα αυτό εφαρμόστηκε για τελευταία φορά κατά το ακαδημαϊκό έτος 1985-86. Λίγο νωρίτερα, το 1982-83, με το νόμο 1268/82 το Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας αυτονομείται από τη Φιλοσοφική Σχολή και λειτουργεί ως έχει μέχρι και σήμερα.
1906: Γεννιέται στη Σμύρνη της Μικράς Ασίας σε οικογένεια Ελλήνων εμπόρων καπνού.
1922: Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή εγκαθίσταται ως πρόσφυγας στην Αργεντινή, όπου ξεκινά επιχειρηματική δραστηριότητα στον τομέα του καπνού και των τηλεπικοινωνιών.
Δεκαετία 1930: Εισέρχεται δυναμικά στη ναυτιλία, αποκτώντας τα πρώτα του πλοία και επεκτείνοντας σταδιακά τον στόλο του σε δεξαμενόπλοια.
1946: Τελεί γάμο με την Αθηνά (Τίνα) Λιβανού, κόρη του εφοπλιστή Σταύρου Λιβανού. Από τον γάμο αυτό αποκτά δύο τέκνα, τον Αλέξανδρο και τη Χριστίνα.
1957: Αναλαμβάνει την Ολυμπιακή Αεροπορία, επεκτείνοντας τις επιχειρηματικές του δραστηριότητες και στον τομέα των αερομεταφορών.
1968: Τελεί γάμο με τη Ζακλίν Κένεντι, χήρα του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών John F. Kennedy, γεγονός που ενισχύει τη διεθνή δημοσιότητα γύρω από το πρόσωπό του.
1975: Αποβιώνει στο Παρίσι. Σύμφωνα με τη διαθήκη του, προβλέπεται η σύσταση κοινωφελούς ιδρύματος, το οποίο ιδρύεται την ίδια χρονιά με την επωνυμία Ίδρυμα Ωνάση, με σκοπό την προώθηση της παιδείας, του πολιτισμού και της υγείας.
Η οικογένεια Βαλλιάνου, από τις Κεραμιές (παλαιότερη ορθογραφία Κεραμειές) της Λειβαθούς της Κεφαλλονιάς, διακρίθηκε για τη ναυτιλιακή και εμπορική της δράση κατά τη διάρκεια του 18ου και 19ου αιώνα. Συνεχίζοντας τη ναυτιλιακή παράδοση της Κεφαλλονιάς, που ανέπτυξε σημαντικό στόλο στη διάρκεια του 18ου αιώνα, οι ναυτιλιακές δραστηριότητες της οικογένειας Βαλλιάνου εντοπίζονται στα αρχεία των δυτικοευρωπαϊκών λιμανιών, όπου καταγράφονται πολλοί πλοίαρχοι με το όνομα Βαλλιάνος (Ανδρέας, Αλέξανδρος, Γεράσιμος, Ρόκος, Θεόδωρος, Αντώνης), χωρίς όμως να γνωρίζουμε τη συγγένειά τους με τους δημιουργούς του οίκου. Η μεγάλη ακμή της οικογένειας εντοπίζεται στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα με τη δημιουργία του οίκου των αδελφών Βαλλιάνου κατ’ αρχάς στη Μαύρη θάλασσα, με έδρα το Ταϊγάνιο (Ταϊγκανρόκ) της Αζοφικής, και εν συνεχεία με γραφεία στο Λονδίνο και τη Μασσαλία. Ο πατέρας των ιδρυτών του οίκου ήταν ο Αθανάσιος Βαλλιάνος, ο οποίος πρέπει να γεννήθηκε περίπου στα μέσα της δεκαετίας του 1770. Ο Αθανάσιος μαζί με τη γυναίκα του Φρόνια απέκτησαν οκτώ παιδιά: τη Σαντίνα, το Σπύρο, το Νικόλαο, το Μεταξά, το Μαρίνο (1808-1896), τον Παναγή (1814-1902), τον Ανδρέα (1827-1889) και τη Μαρία. Ο Μαρίνος, ο Παναγής και ο Ανδρέας αποτέλεσαν τη σημαντική αδελφική τριάδα που δημιούργησε τον οίκο των αδελφών Βαλλιάνου.
Ο Γιάννης Βλαχογιάννης γεννήθηκε στη Ναύπακτο το 1867. Ο πατέρας του Οδυσσέας Βλαχογιάννης καταγόταν από τη Ρούμελη και η μητέρα του Αναστασία Γκώνη από το Σούλι. Έμαθε τα πρώτα του γράμματα στη Ναύπακτο και φοίτησε στα Γυμνάσια της Ζακύνθου, της Κορίνθου και της Πάτρας. Το 1886 γράφτηκε στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του, τις οποίες δεν ολοκλήρωσε, εξασφάλιζε τα προς το ζην ως οικοδιδάσκαλος και ως διορθωτής στην Εφημερίδα του Κορομηλά.
Πολυγραφότατος λογοτέχνης και ιστοριοδίφης, από νωρίς αφιέρωσε τη ζωή του στη συλλογή αρχειακού υλικού για την Επανάσταση και τους πρώτους χρόνους του νεοελληνικού κράτους. Με τη συμβολή ομογενών κεφαλαιούχων όπως ο Εμμ. Μπενάκης και ο Λ. Ράλλης δημοσίευσε σημαντικότατα τεκμήρια νεοελληνικής ιστορίας, όπως τα Απομνημονεύματα του Μακρυγιάννη, του Κασομούλη και του Σπυρομήλιου, το Χιακό αρχείο, το Αθηναϊκό αρχείο και την ανατύπωση της βιογραφίας του Καραϊσκάκη από τον γραμματέα του Γ. Αινιάν.
Με προσωπική του εισήγηση προς τον τότε Πρωθυπουργό Ελ. Βενιζέλο, ιδρύθηκαν στα τέλη του 1914 τα Γενικά Αρχεία του Κράτους, όπου διετέλεσε διευθυντής μέχρι τη συνταξιοδότησή του το 1937. Από τη θέση αυτή, συνέχισε το έργο ζωής του, που υπήρξε η διάσωση της εθνικής αρχειακής κληρονομιάς.
Πέθανε το 1945 στην Αθήνα.
Η οικογένεια Βούλγαρη κατάγεται από την Παραμυθιά Θεσπρωτίας και συνδέεται με την παράδοση της ηπειρώτικης αργυροχρυσοχοΐας. Ο Σωτήριος Βούλγαρης (1857–1932), μέλος της οικογένειας, μετανάστευσε στην Κέρκυρα και αργότερα στην Ιταλία, όπου το 1884 ίδρυσε στη Ρώμη τον οίκο κοσμημάτων Bulgari. Η επιχείρηση εξελίχθηκε σε έναν από τους σημαντικότερους διεθνείς οίκους πολυτελείας, με δραστηριότητες στα κοσμήματα, ρολόγια, αρώματα, δερμάτινα είδη και ξενοδοχεία. Οι απόγονοι του Σωτήριου συνέχισαν την επιχειρηματική δραστηριότητα, διατηρώντας παράλληλα δεσμούς με την Ελλάδα και την ηπειρώτικη παράδοση.