Εμφανίζει 160 αποτελέσματα

Η οικογένεια προέρχεται από την παλιά οικογένεια Μπενάκη και συγκεκριμένα από τον Παναγιώτη Μπενάκη, εγγονό του πειρατή Λιμπεράκη Γερακάρη, γεννημένο στην Καλαμάτα, οι απόγονοι του οποίο διασκορπίστηκαν μετά τα Ορλωφικά σε διάφορα μέρη της Ελλάδας, μεταξύ των οποίων και τη Χίο, όπου και γεννήθηκε ο Αντώνιος Μπενάκης (1800 - 1867), πατέρας του Εμμανουήλ Μπενάκη. Ο τελευταίος, μαζί με τον αδερφό του Λουκά, εγκαταστάθηκε στην Αλεξάνδρεια και δραστηριοποιήθηκε στο εμπόριο του βαμβακιού, από το οποίο απέκτησε τεράστια περιουσία. Το 1910 εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Αθήνα με την οικογένειά του.

Σήμερα στην Αθήνα λειτουργεί το Μουσείο Μπενάκη, το οποίο ιδρύθηκε από τον Αντώνη Μπενάκη.

Η Οικογένεια Μπενάκη αποτελεί μια από τις παλαιότερες ιστορικά οικογένειες της Ελλάδα. Η καταγωγή των μελών είναι από την Χίο ενώ η δράση τους στο εμπόριο ξεκίνησε από την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου και μετέπειτα στην Αθήνα. Τα μέλη της οικογένειας είναι κυρίως γνωστά για την δράση τους με το εμπόριο, τις τέχνες και την πολιτική. Η οικογένεια προέρχεται από την παλιά οικογένεια Μπενάκη και συγκεκριμένα από τον Παναγιώτη Μπενάκη, εγγονό του πειρατή Λιμπεράκη Γερακάρη, γεννημένο στην Καλαμάτα, οι απόγονοι του οποίο διασκορπίστηκαν μετά τα Ορλωφικά σε διάφορα μέρη της Ελλάδας, μεταξύ των , μεταξύ των οποίων και τη Χίο, όπου και γεννήθηκε ο Αντώνιος Μπενάκης (1800 - 1867), πατέρας του Εμμανουήλ Μπενάκη.

Η οικογένεια Μπενάκη ήταν σημαντική ελληνική οικογένεια εμπόρων και ευεργετών με καταγωγή από την Αλεξάνδρεια. Σημαντικά μέλη της οικογένειας ασχολήθηκαν με την επιχειρηματική δραστηριότητα, τη φιλανθρωπία και την πολιτιστική προσφορά στην Ελλάδα. Η οικογένεια συνέβαλε στην ίδρυση πολιτιστικών ιδρυμάτων, όπως το Μουσείο Μπενάκη.

Το Μουσείο Μπενάκη ιδρύθηκε από τον ΄Αντώνη Μπενάκη (1873-1954), στην Αθήνα, και συγκεκριμένα στην ιστορική οικογενειακή οικία του. Ο Αντώνης Μπενάκης γόνος εύπορης οικογένειας και γιος του Εμμανουήλ Μπενάκη, δημιούργησε το μουσείο με σκοπό να παραδώσει στο Έθνος μια ολοκληρωμένη συλλογή, αντικατοπτρίζοντας το πνεύμα της εποχής του Μεσοπολέμου για την ελληνικότητα και τη λαϊκή τέχνη. Αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους πολιτιστικούς φορείς της Ελλάδας, με στόχο τη διάσωση και ανάδειξη της ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς, καλύπτοντας περιόδους από την αρχαιότητα έως τη σύγχρονη τέχνη.

Ιδρύθηκε το 1982 με σκοπό τη διαφύλαξη της ιστορικής
μνήμης των αγώνων των Ελλήνων στη Μακεδονία.
8
Στεγάζεται στο εμβληματικό νεοκλασικό κτίριο που
σχεδίασε ο Ernst Ziller, το οποίο από το 1894 έως το 1912
λειτουργούσε ως το Ελληνικό Γενικό Προξενείο στη
Θεσσαλονίκη. Το κτίριο αυτό υπήρξε το επιχειρησιακό
κέντρο του Μακεδονικού Αγώνα.

Η οικογένεια Μελά κατάγεται από τα Ιωάννινα και συγκαταλέγεται στις επιφανέστερες, «τις πιο παλιές αρχοντικές οικογένειες της Ηπείρου». Μεταξύ αυτών αναφέρονται ακόμη οι οικογένειες Μαρούτση, Μακρή, Δρόσου, Κρομμύδα, Καραγιάννη και Σουγδουρή. Σύμφωνα με κάποιες απόψεις, η οικογένεια Μελά έχει βυζαντινές ρίζες καθώς, όπως αναφέρει ο βασικός βιογράφος της οικογένειας, ο Λέων Ι. Μελάς, προέρχεται από την οικογένεια Στρατηγοπούλου, ενός Βυζαντινού αξιωματούχου. Ο ηπειρωτικός κλάδος της οικογένειας Μελά φαίνεται ότι εμφανίζεται με αυτό το όνομα στις αρχές του 18ου αιώνα και ο αρχικός γεωγραφικός πυρήνας προέλευσής της ήταν η Παλιά Πογδοριανή, όπου αναφέρεται και η ύπαρξη ερειπίων των πύργων των Μελάδων. Το 17ο αιώνα, μετά την εξέγερση του επισκόπου Άρτης Διονυσίου του Σκυλοσόφου και τις αλλαγές που επέφερε η καταστολή της στην περιοχή της Ηπείρου, οι Μελάδες φαίνεται ότι απώλεσαν σημαντικό μέρος της έγγειας ιδιοκτησίας τους.

Η Μαριάνθη Σίμου γεννήθηκε στην Πρέβεζα, κόρη του Αγάπιου Ευγενίδη και της Χαρίκλειας Αφεντάκη και αδελφή του εθνικού ευεργέτη Ευγένιου Ευγενίδη. Σπούδασε στο Ζάππειο Παρθεναγωγείο της Κωνσταντινούπολης και γνώριζε αγγλικά, γαλλικά και γερμανικά. Από νεαρή ηλικία συνεργάστηκε στενά με τον αδελφό της, αναλαμβάνοντας καθήκοντα προσωπικής γραμματέως και συμβάλλοντας στη διαχείριση των ναυτιλιακών και επιχειρηματικών δραστηριοτήτων του οικογενειακού συγκροτήματος. Μετά τον θάνατό του αφιερώθηκε στην υλοποίηση της βούλησής του και ανέλαβε τη διοίκηση και διαχείριση του Ίδρυμα Ευγενίδου, το οποίο συστάθηκε με βασιλικό διάταγμα το 1956. Υπό την καθοδήγησή της το Ίδρυμα ανέπτυξε σημαντική δραστηριότητα στην προαγωγή της τεχνικής και επιστημονικής εκπαίδευσης στην Ελλάδα, με πρωτοβουλίες όπως η χορήγηση υποτροφιών, η συγγραφή και έκδοση τεχνικών βιβλίων, η οργάνωση ειδικής βιβλιοθήκης, η δημιουργία συλλογών εκπαιδευτικών εκθεμάτων και η ίδρυση του Πλανηταρίου. Παρέμεινε αφοσιωμένη στη διοίκηση του Ιδρύματος έως τον θάνατό της στις 17 Απριλίου 1981, αφήνοντας σημαντικό έργο στον τομέα της εκπαίδευσης και της ναυτικής παιδείας στην Ελλάδα.